Sunnah
Nabi Muhammad melarang dilakukan solat dalam lima waktu. Tiga
daripadanya disebut dalam sebuah hadis dan dua lagi dalam dua hadis yang
lain.
![]() |
Gambar Hiasan |
Tiga waktu yang dilarang itu disebut dalam hadis Muslim yang diriwayatkan daripada ‘Uqbah bin ‘Amir al-Juhani yang bermaksud,
“Tiga waktu yang Rasulullah saw melarang kami bersembahyang dan mengkebumikan orang yang meninggal, iaitu ketika matahari naik sehingga tinggi, ketika matahari tegak (terpacak) sehingga tergelincir dan ketika matahari hampir terbenam.”
Ketiga-tiga waktu ini adalah khusus pada dua perkara, iaitu mengkebumikan mayat dan solat.
Tentang
dua waktu pula terdapat dalam hadis riwayat al-Bukhari dan Muslim
daripada Abu Sai’d al-Khudri yang mengatakan bahawa beliau mendengar
Rasulullah SAW bersabda,
“Tidak ada sembahyang selepas solat Subuh sehinggalah naik matahari dan tidak ada sembahyang selepas Asar sehinggalah matahari terbenam.”
Mengikut
lafaz Muslim ialah yang bermaksud, “Tidak ada sembahyang selepas
sembahyang fajar.” Kedua-dua waktu ini khusus melarang solat sahaja.
![]() |
Jadi, lima waktu tersebut ialah,


Hikmat larangan bersolat dalam waktu tersebut dan hikmat diharamkan solat sunat di dalamnya ialah,
Bagi tiga waktu yang pertama – hadis oleh ‘Amru bin ‘Abasah yang terdapat dalam Hadis Muslim, Abu Daud dan al-Nasa’i :



Manakala
hikmah larangan solat sunat selepas solat Subuh dan Asar bukanlah
disebabkan sesuatu yang wujud dalam waktu itu, tapi sebab dari segi
hukum waktu itu dihabiskan dengan kewajipan waktu, yang lebih baik
daripada sunat yang sebenarnya.
![]() |
Gambar Hiasan |
Sumber: Kitab Fiqh Dan Perundangan Islam Jilid 1, tulisan Wahbah al-Zuhaili.


No comments: